<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<oembed>
  <author_name>annnnnnna</author_name>
  <author_url>https://blog.hatena.ne.jp/annnnnnna/</author_url>
  <blog_title>annnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnna</blog_title>
  <blog_url>https://annnnnnna.hatenadiary.jp/</blog_url>
  <categories>
    <anon>ゲーム</anon>
  </categories>
  <description>原稿終わって久々にゲームできるぜと思っていたんだけど、ここ数日全くゲームをする気が起きなかったんだが、無理やりプレイしたら以前のモチベーションが戻ってきた。やっぱこれ面白いわ。 まあ実は原稿中も終わってからもちょっとだけ別のゲームをしてて、PS2のシュガルンのゲームなんだがこれがまたえらくテンポが悪くて長時間プレイするのが苦痛なのだ。家でぐだぐだ→平日なら登校、休日なら遊びに行く→家でぐだぐだというサラリーマン並みの平坦なルーチンワークをこなしつつ、男の子のハートをゲットする流れなのだが、まず家にいる時間が長い上に単調ですぐ飽きる。登校しても、1日に会話できるのは男女合わせて1人だけ(＝女の子…</description>
  <height>190</height>
  <html>&lt;iframe src=&quot;https://hatenablog-parts.com/embed?url=https%3A%2F%2Fannnnnnna.hatenadiary.jp%2Fentry%2F20060526%2F1148622989&quot; title=&quot;久々にモンハンやった - annnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnna&quot; class=&quot;embed-card embed-blogcard&quot; scrolling=&quot;no&quot; frameborder=&quot;0&quot; style=&quot;display: block; width: 100%; height: 190px; max-width: 500px; margin: 10px 0px;&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</html>
  <image_url></image_url>
  <provider_name>Hatena Blog</provider_name>
  <provider_url>https://hatena.blog</provider_url>
  <published>2006-05-26 14:56:29</published>
  <title>久々にモンハンやった</title>
  <type>rich</type>
  <url>https://annnnnnna.hatenadiary.jp/entry/20060526/1148622989</url>
  <version>1.0</version>
  <width>100%</width>
</oembed>
