<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<oembed>
  <author_name>Biblicism</author_name>
  <author_url>https://blog.hatena.ne.jp/Biblicism/</author_url>
  <blog_title>ようこそ、西原新生バプテスト教会のブログへ!</blog_title>
  <blog_url>https://nschrist1972.hatenablog.com/</blog_url>
  <categories>
    <anon>聖書日課　哀歌</anon>
  </categories>
  <description>聖書日課 哀歌3章(新共同訳 旧約pp.1288-1292) 国を失い、神殿を失い、財産の全てを失って、捕囚の民とされたイスラエル。絶望と恐れのどん底に陥った神の民。しかし、その暗闇の極みの中で、信仰者の目は再び主なる神へと向けられた。 「わたしの魂は平和を失い／幸福を忘れた。わたしは言う／『わたしの生きる力は絶えた／ただ主を待ち望もう』と」(17～18節)。 人間の絶望は主なる神の希望の始まりである。1日の終わりが新しい1日の始まりに繋がっているように、人間の力の限界は、主なる神の可能性が開かれる時となる。 兄エサウの恨みをかい、家族のもとを逃げ出したヤコブは、荒れ野の暗闇の中でたった一人石…</description>
  <height>190</height>
  <html>&lt;iframe src=&quot;https://hatenablog-parts.com/embed?url=https%3A%2F%2Fnschrist1972.hatenablog.com%2Fentry%2F2024%2F01%2F11%2F081654&quot; title=&quot;聖書日課　哀歌3章 - ようこそ、西原新生バプテスト教会のブログへ!&quot; class=&quot;embed-card embed-blogcard&quot; scrolling=&quot;no&quot; frameborder=&quot;0&quot; style=&quot;display: block; width: 100%; height: 190px; max-width: 500px; margin: 10px 0px;&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</html>
  <image_url>https://cdn-ak.f.st-hatena.com/images/fotolife/B/Biblicism/20210602/20210602142922.png</image_url>
  <provider_name>Hatena Blog</provider_name>
  <provider_url>https://hatena.blog</provider_url>
  <published>2024-01-11 08:16:54</published>
  <title>聖書日課　哀歌3章</title>
  <type>rich</type>
  <url>https://nschrist1972.hatenablog.com/entry/2024/01/11/081654</url>
  <version>1.0</version>
  <width>100%</width>
</oembed>
